مرثیه گوی

💡 شاعر نیم و شعر ندانم که چه باشد من مرثیه گوی دل دیوانه خویشم

💡 روحی بجز مرثیه گوی من شد بگریست بر آنکه جان من از تن شد

💡 تو بسته لب به مرگ کرم از ثنا و من در ماتم تو مرثیه گوی ثنا شده

💡 عزادار و مرثیه گوی حسینت تنش تاب سوزنده اخگر ندارد

💡 نکنم مدح که من مرثیه گوی کرمم چون کرم مرد ز من بانگ معزا شنوند

💡 در مراسم سوگواری سنتی، یک مرثیه گوی با صدایی غمگین و سوزناک، اشعار زیبایی در ستایش از زائران و درگذشتگان عزیز می‌خواند.

💡 نقش مرثیه گوی در فرهنگ‌های مختلف تاریخی، همواره بیان کردن دردهای عمیق انسانی و یادآوری ارزش‌های اخلاقی از طریق شعر و کلام بوده است.

💡 شاعر در این اثر حماسی، خود را یک مرثیه گوی معرفی می‌کند که وظیفه دارد یاد و خاطره قهرمانان جنگ را برای همیشه زنده نگه دارد.