نیزه باز

نیزه باز. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ ] ( نف مرکب ) کسی که نیزه می اندازد و در نیزه زدن ماهر است. ( ناظم الاطباء ). که نیزه بازد. رامح. نیزه افکن:
به درگاه سپه سالار مشرق
سوار نیزه باز خنجراوژن.منوچهری.|| که تمرین و مشق به کار بردن نیزه کند. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به نیزه بازی شود. || صائد دراهم. آنکه به خواهش یا فریب یا زرنگی و مهارت خاص مالی ازکسی گیرد یا نفعی از بزرگان و اعیان حاصل کند. کلاش.سوری. اخاذ. ( از یادداشتهای مؤلف ).

۱. آن که با نیزه جنگ می کند و در نیزه زدن ماهر است.
۲. [مجاز] آن که با پررویی و نیرنگ بازی چیزی از کسی بگیرد.

( صفت ) ۱ - کسی که با نیزه جنگ کند: (( بدرگاه سپهسالار مشرق سوار نیزه باز خنگجر اوژن. ) ( منوچهری. د. چا. ۲ ) ۵۹: ۱ - گدای تر دست: آنکه با پر رویی از مردم چیز ستاند تیغ زن.

💡 به خورشید و به چرخ او را کنم تشبیه از آن معنی که خورشید کمندانداز و چرخ‌ نیزه باز آمد