فناء

فناء. [ف َ ] ( ع اِمص ) خلاف بقاء. ( از اقرب الموارد ). نیستی.نابودی. ( یادداشت مؤلف ): ینال باسباب الفناء بقأها. ( تاریخ بیهقی ). || ( مص ) سپری شدن. ( منتهی الارب ). عدم. ( اقرب الموارد ). نابود شدن. نیست شدن. نیست گردیدن. ( یادداشت مؤلف ). نیست شدن. ( ترجمان علامه جرجانی ترتیب عادل بن علی ). || کلانسال شدن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
- فناء فی اﷲ. فناء نفس. رجوع به فناء فی اﷲ و فناء نفس و نیز رجوع به فنا شود.
فناء. [ ف َن ْ نا] ( ع ص ) شجرة فناء؛ درخت بسیارشاخ. ( منتهی الارب ).
فناء. [ ف ِ ] ( ع اِ ) گرداگرد. ج، افنیه، فُنی. ( منتهی الارب ). وصید، و آن ساحت پیش سرای است و نیز آنچه از جوانب آن امتداد یابد. ج، افنیة، فُنی. ( از اقرب الموارد ). عتبة. جناب. وصید. درگاه. درگه. آستان. آستانه. کریاس. سده. ( یادداشتهای مؤلف ): من بنده را همیشه به خدمت جناب رفیع این دولت و وسیلت به فناءمنیع این حضرت تشویق برکمال می بود. ( سندبادنامه ).
در ملت محمد مرسل نداشت کس
فاضلتر از محمد یحیی فنای خاک.خاقانی.پس محمد صد قیامت بود نقد
زآنکه حل شد در فنائش حل و عقد.مولوی.در تربیع بناء وتوسیع فناء و تشکیل اعطاف و ازجاء آن ابواب تأنق تقدیم رفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
فناء. [ ف َ ن َءْ ] ( ع اِمص ) بسیاری و افزونی. ( منتهی الارب ). کثرت. ( از اقرب الموارد ).

💡 و گفت: حیوة و بقاء دلها به خدایست بلکه غیبت از خداست به خدا یعنی تا توانی که تو به آن خدائی خیال شرک داری به خداء فناء فنا از فنا حاصل آید.

💡 وَ فِی ثَمُودَ یعنی قوم صالح، إِذْ قِیلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّی حِینٍ، یعنی الی وقت فناء آجالهم و ذلک انّهم لما عقروا الناقة قیل لهم تمتّعوا ثلاثة ایام.

💡 قوله: وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ، بدان ای جوانمرد که از عهد آدم تا فناء عالم کس از مرگ نرست، تو نیز نخواهی رست.

💡 فانزل اللَّه عز و جل: کُلُّ شَیْ‌ءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ، فایقنت الملائکة بالهلاک و وجه النعمة فی فناء الخلق التسویة بینهم فی حکم الفناء من غیر تخصیص بعضهم بالبقاء دون بعض.

💡 ان فناء الجواد مزدلف العافیه وان طوارالکریم مشعروفدالرجاء

💡 این فناء اهل قربست و وصول چون شدی واصل تورا یابد حصول