لغت نامه دهخدا
نیک گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) خوش ذات. ( یادداشت مؤلف ). نژاده. نیک گوهر. رجوع به نیک گوهر شود.
نیک گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) خوش ذات. ( یادداشت مؤلف ). نژاده. نیک گوهر. رجوع به نیک گوهر شود.
خوش ذات. نژاده. نیک گوهر.
💡 چشمم زغمت نیک گهر ریز شدست دریاب که ناموس لبت می شکند