لغت نامه دهخدا
هسیود. [ هَِ یُدْ ی ُ ] ( اِخ ) هزیود، شاعر یونانی. رجوع به هزیود و هزیودس شود.
هسیود. [ هَِ یُدْ ی ُ ] ( اِخ ) هزیود، شاعر یونانی. رجوع به هزیود و هزیودس شود.
رجوع شود به:هزیود (قرن ۸پ م)
💡 سابقهٔ سیاست در غرب به زمان اندیشمندان دورهٔ سقراط بازمیگردد، فلاسفهای چون افلاطون (۴۲۷–۳۴۷ قبل از میلاد)، گزنفون (۴۳۰–۳۵۴ قبل از میلاد) و ارسطو (پدر علم سیاست ۳۸۴–۳۲۲ قبل از میلاد). این نویسندگان در کتابهایی چون جمهوریت و قوانین نوشتهٔ افلاطون، سیاست و اخلاقیات نوشتهٔ ارسطو، به تحلیل فلسفی نظامهای سیاسی دست زدند، و این گونه از دورهٔ شاعری و تاریخی یونان پا را فراتر گذاشتند، نمونهٔ شاعران آن دوره را میتوان هومر و هسیود معرفی کرد و نمونهٔ تاریخنگاران را هم میتوان هرودوت و ثایسیدیس دانست در این بین نمایش نامهنویسانی چون سوفوکلس، اریستوفانس و اوروپیدیس نیز حضور داشتند.