نالیده

💡 همانا که نالیده باشد ز درد ضعیفیّ و نشنیده این خفته مرد

💡 ز گردی کزین دست خیزد حذر کن دل کس در این پرده نالیده باشد

💡 از سپند من زبان شکوه نتوان یافتن اینقدر هم سوختن بر عجز من نالیده است

💡 بسکه از خود رفته‌ام بیدل به جست‌وجوی خویش هر که بر گمگشته‌ای نالیده دانستم منم

💡 چون ابر سراپای خود از درد جدایی سرمایهٔ اشکی کن و نالیده فرو بار

💡 تا بو که تو یادم کنی گوشی بفریادم کنی بر آستانت روز و شب زاریده و نالیده من