فضل برمکی

فضل برمکی. [ ف َ ل ِ ب َ م َ ] ( اِخ ) رجوع به فضل بن یحیی برمکی شود.

فَضْلِ بَرْمَکی (۱۴۸ـ۱۹۳ق)
از امرا و کارگزاران هارون الرشید. وی به واسطۀ اقدامات پدرش یحیی، دارای قدرت زیادی در دستگاه خلافت هارون شد و از کارگزاران مهم دربار به شمار می رفت. خلیفه قبل از جعفر برمکی، فضل را به وزارت برگزید و سپس طی سال ۱۷۸ تا ۱۷۹ق از طرف او، حاکم ولایات جبال، طبرستان، دماوند، ارمنستان، خراسان، ری و سیستان گردید. موقعیت مهم او و خاندانش، حسادت درباریان را برانگیخت و سرانجام هارون در اواخر ۱۸۷ق، دستور دستگیری خاندان برامکه را صادر کرد و بدین ترتیب فضل به همراه پدرش یحیی به زندان افتاد و اموالش مصادره شد. او پس از تحمل شکنجه های زیاد در زندان درگذشت. فضل در میان افراد خاندانش، از همه کریم تر و بخشنده تر بود.

💡 کاغذ مأمونی: ظاهراً از انواع کاغذهایی است که به دستور فضل برمکی در مرو ساخته می‌شد که بعضی آن را کاغذ ذوالریاستین هم گفته‌اند.

💡 نقل است که هارون الرشید، فضل برمکی را گفت: «مرا پیش ِ مردی بَر که دلم از این طمطراق گرفته است، تا بیاسایم».