نشوی

نشوی. [ ن َش ْ وا ] ( ع ص ) تأنیث نشوان است. ( از اقرب الموارد ). زنی مست.
نشوی. [ ن َش ْ ] ( اِخ ) نخجوان. ضبط دیگری است از نخجوان:
یارب ای خالق مکان و زمان
مرسل و منزل نبی و نپی
من درویش را ببخش غنی
من دلریش را فرست شفی
بار دیگر چنان که مطلوب است
برسانم به خطه نشوی.
هندوشاه نخجوانی ( از صحاح الفرس چ طاعتی ص 308 ذیل لغت نپی و نشوی ).
رجوع به نخجوان شود.
نشوی. [ ن َ ش َ وی ی / ی ] ( ص نسبی )منسوب است به نشوی. ( نخجوانی ). رجوع به نشوی شود.

نوپیداشدن، نموکردن، پرورش یافته
منسوب است به نشوی. نخجوانی.

💡 تا در رهٔ عشق ا و مجرد نشوی هرگز زخود خویش بیخود نشوی

💡 ای مست فرح که ساغرت هست بدست غافل نشوی که غفلتت هست بدست

💡 این آن راه است که جز بکم نتوان زد تا کم نشوی درو قدم نتوان زد

💡 وگر رفیق نسازد چرا تو او نشوی وگر رباب ننالد چراش ادب نکنی

💡 یافتن یار چیست گم شدن تو تا نشوی گم ز خویش یار نیابی