مخمره

لغت نامه دهخدا

( مخمرة ) مخمرة. [ م ُ خ َم ْ م َ رَ ] ( ع ص ) سپیدسر از گوسپند و اسب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || زن متکبری که خوشبوی می بوید. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).

جمله سازی با مخمره

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 مرا به کلک زبان هیچ سهو و نسیان نیست اگرچه این دو مخمره برد به طینت ناس

💡 عطاران قدیمی در بازارهای سنتی، از روغن‌های مخمره و خوشبو برای ساخت ادکلن‌های بسیار باکیفیت و ماندگار در دوران گذشته استفاده می‌کردند.

💡 استفاده از مواد مخمره و معطر در مراسم‌های مذهبی و سنتی، همواره یکی از سنت‌های دیرینه در بسیاری از فرهنگ‌های مختلف بوده است.

💡 این عطر خاص که با استفاده از روغن‌های مخمره تهیه شده، رایحه بسیار دلنشین و منحصر به فردی دارد که همه را جذب می‌کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران