محدثین

محدثین. [ م ُ دَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مُحدَث ( در حالت نصبی و جری ).
- شعرای محدثین؛ طبقه شعرای پس از مولدین. از معاریف آنان اند ابراهیم بن هرمة، ابن اذنیة، ابونواس، ابوالعتاهیة، طفیل الکنانی، سلم الخاسر، ابن میادة. صالح بن عبدالقدوس، ابوعیینة، عباس بن احنف، عتابی، اشجعالسلمی، عکوک، ابن ابی زرعة الدمشقی، ابوالشیص، حمدونی، عتبی، دعبل الخزاعی، اسحاق بن ابراهیم موصلی، ابراهیم بن اسحاق موصلی، ابوعلی البصیر، ابوتمام الطائی، ابوعبادةالبحتری، ابوالطیب المتنبی، ابن بسام، سری الموصلی، ابی الفتح کشاجم، ابوالفتح العبسی، ابوالفرج الببغاء، ابن الساعاتی، ابن قلانس، و أواء الدمشقی، عفیف تلمسانی و پسر او، ابن سنا ملک،ابن شمس الخلافة، ابن النبیه و صفی الدین الحلی و مانندآنان. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
محدثین. [ م ُ ح َدْ دِ ] ( ع ص، اِ ) جمع مذکر سالم محدث ( در حالت نصبی و جری ). رجوع به محدث شود.

( اسم ) جمع محدث.

💡 یکی از محدثین در تفسیر این فرموده ی پیامبر(ص): «الشقی من شقی فی بطن امه ». گوید: مراد آن - خدا و رسول وی نیک تر آگاه اند - که بدبخت کسی است که در آتش جای دارد.

💡 و پس از اعتراض به اینکه چرا حقوق فقها و محدثین را کمتر از دیگران در نظر گرفته‌است. پاسخ داد: چون افراد به دلایل فطری به دنبال علوم مذهبی و فقهی می‌روند کارشان آسان است و کمتر کسی به دنبال علوم سخت و سنگین مانند نجوم و ریاضیات می‌رود و پس از حملهٔ مغول ما نیاز به دانشمندان این علوم داریم.

💡 (لَقَد اَمَرَ الشَّمسُ الخَفی خاتِمُ المَعصُومینَ بِبِناءِ هَذا وَ سَمّاهُ بِمَسجِدِ المُحَدِّثینَ) یعنی: به تأکید آن خورشید پنهان، آخرین معصوم، به ساختن این مکان امر فرمود و آن را مسجد محدثین نامید. شعبان المعظم۱۱۳۶هـ».

💡 شیخ ابو مسعود احمد ابن فرات رازی از محدثین و دانشمندان بزرگ قرن سوم هجری بوده‌است، محلی که امروز بقعه او قرار دارد خانقاه بزرگی بوده که وی در آنجا به ارشاد و هدایت مردم می‌پرداخته است. در دوران سلطان یعقوب آق قویونلو بر آرامگاه وی بنای زیبا و مجللی ساخته شد.