گل ارغوان
لغت نامه دهخدا
گل ارغوان. [ گ ُ ل ِ اَ غ َ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است سرخ. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). نام گیاهی است ارغوانی رنگ. نام نباتی است. رجوع به ارجوان شود: از شاخ زعفران گل ارغوان دمیده. ( سندبادنامه ص 15 ). رجوع به ارغوان شود.
فرهنگ فارسی
گلیست سرخ.
جمله سازی با گل ارغوان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 رخ شاه شد چون گل ارغوان که دولت جوان بود و خسرو جوان
💡 از انده بنفشه بتا ارغوانت رست در خار باز رست گل ارغوان تو
💡 همیشه تا چو گل نسترن بو لؤلؤ چنان کجا چو گل ارغوان بود مرجان
💡 اطراف باغ معرکه را تیغ آب رنگ از خون کشته رنگ گل ارغوان دهد
💡 یاقوت گل فروغ و گل ارغوان نسب بیجادۀ معنبر و مرجان لاله کار
💡 شکوفههای بنفش و زیبا متمایز گل ارغوان در فصل بهار، منظرهای بسیار رویایی و دیدنی را در میان درختان و باغهای قدیمی ایجاد میکند.
💡 گیاه گل ارغوان با ساختار منحصربهفرد و رنگهای خیرهکنندهاش، یکی از محبوبترین درختچهها برای گیاهشناسان و علاقهمندان به باغبانی در مناطق معتدل است.
💡 وقتی باد ملایمی میوزد، گلهای گل ارغوان بر روی زمین میریزند و مانند یک فرش بنفش رنگی، زیبایی خاصی به فضای زیر درخت میبخشند.