گجستک
لغت نامه دهخدا
گجستک. [ گ ُ ج َ ت َ ] ( پهلوی، ص ) از پهلوی گجستک مقابل خجسته. خبیث. ملعون. بنفرین. رجیم.... پلید و ناپاک. رجوع به گجسته شود.
فرهنگ معین
(گُ جَ تَ ) [ په. ] (ص. ) خبیث، ملعون. گجسته هم گفته می شود.
ویکی واژه
خبیث، ملعون. گجسته هم گفته میشود.
جمله سازی با گجستک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درونمایه ماتیکان گجستک ابالیش اینگونه است که یکی از «زرتشتیان» شهر استخر در پارس به نام «دینهرمزد» پس از حمله عربها مسلمان میشود و نام خود را عبداللیث یا شاید عبدالله میگذارد. سپس دینهرمزد به دربار مأمون، خلیفهٔ عرب در بغداد میرود و یکی از موبدان زرتشتی به نام آذرفرنبغ پسر فرخزاد نیز به بغداد رفته و در دربار مأمون با عبداللیث (دینهرمزد) به مباحثه و مناظره میپردازد، و در پایان آذرفرنبغ سرفراز و پیروز از این هم سخنی و گفتمان بیرون میآید.
💡 از قدیمیترین متون بازمانده در فرهنگ ایران با مضمون دفاعیه دینی میتوان به دو کتاب به زبان فارسی میانه به نامهای شکند گمانیک ویچار (گزارش گمانشکن: به معنی گزارشی برای رفع شبهه) و ماتیکان گجستک ابالیش (کتاب عبداللیث ملعون) اشاره کرد.