لغت نامه دهخدا
( کتانة ) کتانة. [ ک ِ ن َ / ک ُ ن َ ] ( اِخ ) ناحیه ای است به مدینه. ( منتهی الارب ). ناحیه ای است از روستاهای مدینه از آن آل جعفربن ابی طالب. ( از معجم البلدان ). و نیز رجوع به معجم البلدان شود.
( کتانة ) کتانة. [ ک ِ ن َ / ک ُ ن َ ] ( اِخ ) ناحیه ای است به مدینه. ( منتهی الارب ). ناحیه ای است از روستاهای مدینه از آن آل جعفربن ابی طالب. ( از معجم البلدان ). و نیز رجوع به معجم البلدان شود.
ناحیه ایست به مدینه
اسم: کتانه (دختر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: katāne) (فارسی: کتانه) (انگلیسی: katane)
معنی: منسوب به کتان، ( به مجاز ) زیبا و باطراوت، ( کتان = نام گیاهی، ه ( پسوند نسبت ) )
💡 ز من بجان تو خواری فزون رسد اما جز این نمانده دگر تیر در کتانه تو
💡 کمان شکرم تیر دعا زند به هدف اگر چه نیست جز این سهم در کتانه همی