لغت نامه دهخدا
چرک دنیا. [ چ ِ ک ِ دُن ْ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از مال و متاع دنیا. ( آنندراج ). مال و متاع دنیا.اسباب دنیا. ( مجموعه مترادفات ص 317 ):
پاک اگر شویند دست از چرک دنیا خاکیان
دست در یک کاسه با خورشید چون عیسی کنند.صائب ( از آنندراج ).عاقبت بهر داغ حسرت تو
چرک دنیا فتیله خواهد شد.اشرف ( از آنندراج ).عاقلان را چرک دنیایی است زینت در لباس
جامه تصویر از روغن مصفا میشود.اشرف ( از آنندراج ).رجوع به چرک و چرکن شود.