پرهیزی

پرهیزی. [ پ َ ] ( ص نسبی ) منسوب به پرهیز. || ( حامص ) در مرکبات، مجموع مرکب معنی مصدری دهد: لقمه پرهیزی:
مرا که نیست ره و رسم لقمه پرهیزی
چرا ملامت رند شرابخواره کنم.حافظ.

پرهیز کردن
منسوب به پرهیز

💡 برو زاهد چه پرهیزی ز ناز و شیوه چشمش؟ بپرس این شیوه از مستان تو هشیاری چه می‌دانی؟

💡 از من ای برق جهان سوز چه می پرهیزی سوختم سوختم امروز چه می پرهیزی

💡 شمس الحق تبریزی هم صبری و پرهیزی هم عید شکرریزی هم کر و فر روزه

💡 سروِ بالای تو را شیوه بلا انگیزی ست نرگس چشم تو بیمار ز بی پرهیزی ست

💡 در شکست دل ما پرهیزی نیست به لاف ما حبابیم، نسیمی شکند ساغر ما

💡 گهی غم می‌خورم گه خون و می‌سوزم به صد زاری چو پرهیزی ندارم، جان نخواهم برد از این تب‌ها