هنگ کنگ در ساحل جنوبی چین واقع شده و به عنوان یکی از مهمترین مراکز مالی و تجاری جهان شناخته میشود. این منطقه در سال 1842 توسط بریتانیا به تصرف درآمد و به مدت 156 سال تحت کنترل بریتانیا باقی ماند. در سال 1997، هنگ کنگ به چین بازگردانده شد و به عنوان یک منطقه ویژه اداری با سیستم یک کشور، دو نظام اداره میشود.
جغرافیا و آب و هوا
این منطقه شامل یک جزیره اصلی و چندین جزیره کوچکتر است و به خاطر کوههای سرسبز، سواحل زیبا و بندر طبیعی خود مشهور است. هنگ کنگ دارای آب و هوای مرطوب و گرمسیری است که تابستانها گرم و مرطوب و زمستانها خنک و خشک است.
جاذبههای گردشگری
ویکتوریا پیک: بالاترین نقطه در جزیره هنگ کنگ که نمایی پانوراما از شهر و بندر را ارائه میدهد. بازدیدکنندگان میتوانند با قطار دندانهدار به این نقطه بروند.
بندر ویکتوریا: یکی از زیباترین بندرهای جهان که نمایش نور و صدا در شب، به خصوص در جشنوارهها، بسیار جذاب است.
جزیره لانتو: بزرگترین جزیره این منطقه که شامل مجسمه بزرگ بودا و پارکهای طبیعی است.
محله کازا: یکی از مناطق خرید و تفریحی مهم که پر از فروشگاهها، رستورانها و کافههاست.
سوقالطبیعه: بازار شبانه مشهوری که فروشگاههای مختلف، غذاهای خیابانی و سرگرمیهای خیابانی را ارائه میدهد.
غذا
این منطقه به عنوان بهشت غذاهای چینی شناخته میشود. برخی از غذاهای محلی شامل:
دیم سام: خوراکیهای کوچک و خوشمزه که معمولاً به همراه چای سرو میشوند.
چای مرغ: یک غذای محبوب که شامل برنج و مرغ پخته شده است.
مربای خرچنگ: خرچنگی که در سس تند طبخ شده و بسیار محبوب است.
هنگ کنگ. [ هَُ ک ُ ] ( اِخ ) یکی از مستعمرات انگلیس در جنوب شرقی سرزمین چین است که در شرق رود مروارید و در 90میلی جنوب کانتن قرار دارد. 391 کیلومتر مربع وسعت و قریب دو میلیون نفر جمعیت دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی وبستر ).
نام شهر و جزیره کوچکی است در دهانه خلیج کانتون جزو کشور چین و قسمتی از ایالت کوانگ تونگ محسوب می شود که در ۱۸۴۱ م. به انگلیسها واگذار گردید و امروزه نیز یکی از مستعمرات بریتانیا است. جزیره هنگ کنگ قریب ۴/٠۸٠/٠٠٠ تن سکنه دارد. مرکز آن شهر ویکتوریا است. این شهر که بنام هنگ کنگ نیز خوانده میشود مرکز توزیع صادرات جنوب چین است.
هُنْگْ کُنْگ (Hong Kong)
تندیس بودا، جزیره لانتائو، تندیس بودا، جزیره لانتائو، منطقۀ اداری ویژه در جنوب شرقی چین مرکب از جزیرۀ هنگ کنگ، شبه جزیرۀ کاولونو سرزمین های نو، و جزایر کوچک فراوانی ازجمله لانتائوکه بزرگ ترین آن هاست. وسعت آن ۱۰۷۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۶,۹۴۰,۴۳۲ نفر است (۲۰۰۶) که ۵۷ درصد آنان چینی هنک کنگی، و بیشترشان از اعقاب پناهندگان چینی به این جزیره اند. ساختمان های اصلی آن در ویکتوریا(هنگ کنگ سیتی) قرار دارد و کاولون و تسوئن وان(در سرزمین های نو) از دیگر شهرها و شهرک های آن است. هنگ کنگ پیشتر مستعمرۀ انگلستان بود، و در ژوئیۀ ۱۹۹۷ کنترل آن به چین سپرده شد. هنگ کنگ، به عنوان جزیره یا برون بومی از استان گوانگ دونگچین، دارای یکی از عالی ترین بندرگاه های طبیعی جهان است. جزیرۀ هنگ کنگ از طریق راه آهن زیردریایی و لنج های مسافربر با کاولون مرتبط است. صادرات اصلی آن عبارت اند از منسوجات، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعت های مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی. صنعت گردشگری آن نیز حایز اهمیت است. بخش بزرگی از صادرات و واردات مناطق جنوبی چین در هنگ کنگ تخلیه و بارگیری می شود. زبان آن انگلیسی و چینی، و مذاهب رایج در آن آیین کنفوسیوس، آیین بودا، و آیین دائو است و اقلیت هایی از مسلمانان و مسیحیان نیز در آن حضور دارند. هنگ کنگ یک منطقۀ ویژۀ اداریدر دل چین است که عالی ترین مقام اجرایی آن از ۱۹۹۷ برعهدۀ تونگ چی - هوئابوده است. هنگ کنگ تا ۱۹۹۷ در اجارۀ انگلستان بود و در این سال، به موجب موافقتنامۀ «یک کشور، دو نظام»، حاکمیت کامل آن به چین سپرده شد، و در مقابل چین تضمین داد که آزادی اجتماعی و اقتصادی هنگ کنگ و سبک زندگی سرمایه داری آن را دست کم برای پنج سال حفظ کند. هنگ کنگ قوانین، پول رسمی، بودجه، و نظام مالیاتی خاص خود را دارد؛ موقعیتش را به عنوان بندری آزاد حفظ کرده است، و اجازه دارد که جداگانه دربارۀ قراردادهای تجاری بین المللی مذاکره کند.