متفکره
لغت نامه دهخدا
( متفکرة ) متفکرة. [ م ُ ت َ ف َک ْ ک ِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث متفکر.
- قوه متفکره؛ قوه ای را گویند که شخص در ذهن خود بدان قوه ترتیب اموری دهد جهت رسیدن به مقصود و سنباد نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تفکر و متفکر شود.
فرهنگ عمید
قوۀ تفکر.
جمله سازی با متفکره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با وجود این، علوم و معارف پهناور مکتب اسکندریه از چشمه فیاض ارسطو بهره بردهاست. قالب اذهان و قوای متفکره قرون وسطی از روی «ارغنون» ارسطو ریخته شدهاست. کتب دیگر او که در قرن پنجم میلادی توسط مسیحیان نسطوری به سریانی ترجمه گردید و پس از آن در قرن دهم میلادی به عربی و عبری برگردانده شد و بعد در ۱۲۲۵ میلادی به زبان لاتینی درآمد، سبب پیدایش مکتب مدرسی (اسکولاستیک) گردید که به طرز شیوایی با آبلار آغاز شد و توسط توماس آکویناس به صورت مجموعه پهناوری از علوم و معارف درآمد. آثار ارسطو متون غیرقابل نقض و حلال همه مشکلات بهشمار میرفت. در ۱۲۶۰ آموزش کتب او در هر مدرسه مسیحی اجباری گردید و مجامع مسیحی منحرفین از ارسطو را کیفر میدادند.
💡 او همیشه در مورد آینده و چالشهای پیش روی جامعه بسیار زیاد متفکره و سعی میکند با مطالعه زیاد، راهکارهای جدیدی پیدا کند.
💡 هر کسی که با او صحبت میکند، متوجه میشود که او همیشه در مورد مسائل فلسفی و عمیق زندگی بسیار زیاد و جدی متفکره.
💡 دوست من همیشه در مورد اینکه چطور میتوان محیط زیست را نجات داد، خیلی زیاد متفکره و در این زمینه کارهای عملی هم انجام میدهد.