نیک گویی

نیک گویی. ( حامص مرکب ) زبان آوری. فصاحت. ( فرهنگ فارسی معین ). || درباره دیگران سخن نیکو گفتن. ( فرهنگ فارسی معین ). مقابل بدگویی.

۱ - دربار. دیگران سخن نیگو گفتن. ۲ - زبان آوری فصاحت.

💡 خسرو چو به نیک گویی تست یاد آر او را به گفت بدگوی