نکو گو

نکوگو. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) نکوگوی. رجوع به نکوگوی شود.

نکو گوی.

💡 حکمت آموز و، کم آزار و، نکو گو و بدانک روز حشر این همه را قیمت و بازار و بهاست

💡 در این هر یک مراتب بیشمار است کسی فهمد نکو گو مرد کار است

💡 از نام نکو گو پس ازین دست بشو کان تهمت آفتابه بر طشت افتاد