نومیدوار

💡 بهار آمد همی گوید برو تا گل به بار آید همی نومیدیم زین وعده نومیدوار آید

💡 به نظرِ حمید امجد این نمایشنامه «جنون تاریخ» را در آستانهٔ جشن‌های ۲۵۰۰ساله شاهنشاهی ایران بازمی‌نماید. بیضایی خود موضوع این نمایشنامه را «روبروئی نومیدوار با گذشته‌ای ورشکسته و ریشه‌ای که از آن فقط دلهره می‌آید» می‌دانسته است.

💡 با وجود تمام مشکلات و سختی‌هایی که در مسیر رسیدن به اهداف بزرگ زندگی وجود داشت، او هرگز نومیدوار نشد و با قدرت ادامه داد.

💡 هیچ انسانی نباید در برابر چالش‌های پیش روی خود نومیدوار شود، زیرا هر تاریکی‌ای پس از مدتی طولانی حتماً با روشنایی و امید همراه خواهد بود.

💡 او با چهره‌ای غمگین و نگاهی نومیدوار به افق‌های دور خیره شده بود، انگار که تمام امیدهایش در میان طوفان‌های زندگی از بین رفته بود.