نهاره

نهاره. [ ن َ رَ / رِ ] ( اِ ) ناهاری. طعامی اندک که بدان ناشتا کنند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

(صفت اسم ) چیزی که مرد ناهار ( گرسنه ) بخورد ( رشیدی ): طعام اندکی که بدان ناشتا کنند: (( من دوش بکف داشتم آن زلف همه شب وز دو لب او کرده ام امروز نهاری. ) ) توضیح السامی فی الاسامی در معنی الهنه و السلفه و اللهجه (( نهاری ) ) را آورده.

💡 احرقه شراره ثم اتی نهاره نوره بناطق اصبح ترجمانه