نماز گه

نمازگه. [ ن َ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) نمازگاه. مصلی:
زمین نمازگهی شد که بینی از بر او
همه جهان به نماز خدا و استغفار.اسدی.

نماز گاه ٠ مصلی

💡 گه تو قبله گاه کعبه که نماز گه تو گفته هر زمان با خویش راز

💡 معبد بد از نماز گه گریه قلزمش میدان گه نبرد شد از خنده خرمش

💡 در کعبهٔ کویت اگر روزی درآیم در نماز گه قبله از رویت کنم، گه ز ابرویت محراب را