لغت نامه دهخدا
نقصان پذیر. [ ن ُ صام ْ پ َ ] ( نف مرکب ) زوال پذیر. که کم وکاست و تباهی در آن راه یابد. که بی زوال و مصون از کاستن نیست.
نقصان پذیر. [ ن ُ صام ْ پ َ ] ( نف مرکب ) زوال پذیر. که کم وکاست و تباهی در آن راه یابد. که بی زوال و مصون از کاستن نیست.
زوال پذیر. که کم و کاست و تباهی در آن راه یابد. که بی زوال و مصون از کاستن نیست.
💡 مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما
💡 چو مه با خور بود نقصان پذیر است می از تنها نشستن شیر گیر است
💡 کمال حسن تو نقصان پذیر می نشود بقول دشمن اگر دوسترا نیازاری