نشیننده

نشیننده. [ ن ِ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف ) اسم فاعل است از نشستن. آن که می نشیند. جالس. قاعد. || نشسته. که نشسته است:
نشینندگان جمله برخاستند.نظامی. || مقیم. که در جائی اقامت کند و بسر برد: نشستنگهی ز آن طرف بازجست
که دارد نشیننده را تن درست.نظامی.

اسم فاعل است از نشستن. آن که می نشیند. جالس. قاعد. یا نشسته. یا مقیم. که در جائی اقامت کند

💡 گه دروی کند چون نشیننده جای جهان بیند از جام گیتی نمای

💡 به فرمود کاسباب کشتی کنند نشیننده راز و بهشتی کنند

💡 نشستنگهی زان طرف باز جست که دارد نشیننده را تن‌درست

💡 چشم سر عقل که بیننده کرد قطب فلک را که نشیننده کرد

💡 با صفتش پرده نشیننده تر گورتر آن چشم که بیننده تر

💡 شود کشتی نیک و بد چون غریق نشیننده را نوح بهتر رفیق