نشانه گذاری

نشانه گذاری. [ ن ِ ن َ / ن ِ گ ُ ] ( حامص مرکب ) علامت گذاری.

علامت گذاری.

نشانه گذاری ( به انگلیسی: Punctuation ) به معنای استفاده از نشانه ها یا علامت هایی است که برای روشن کردن معنی و مشخص کردن آغاز و پایان عبارت ها، جمله ها و بندها در نگارش به کار می روند.
این نشانه ها، که نشانه های نوشتاری یا نشانه های نگارشی هم نامیده می شوند، برای آسان تر و دقیق تر خواندن یک نوشته، بیان یک احساس، فرمول نویسی در ریاضیات و غیره یا ایجاد دگرگونی در تلفظ واژه ها به کار می روند.
در قدیمی ترین متن هایی که در دست است، اثری از نشانه های سَجاوندی دیده نمی شود. در متن های باستانیِ زبان یونانی و رومی، برخی نمونه های نشانه گذاری، مانند «دو نقطه روی هم»، دیده می شود. قرآن های نخستین بدون نشانهٔ سَجاوندی نوشته می شد.
محمدبن ابی یزید طیفور ملقب به شمس الدین و مکنی به ابوالفضل السَجاوندی القاری در قرن ششم ه‍. ق، برای راهنمایی قاریان، نخستین نشانه ها را در نگارش قرآن به کار برد. واژهٔ سجاوَندی از نام ابوالفضل سجاوندی ( نخستین کسی که نشانه های وقف را برای راهنمایی درست خواندن قرآن به کار برد ) گرفته شده است.
با اختراع چاپ، گرایش به استاندارد کردن نشانه گذاری متن ها بیشتر شد. آلدوس مانوتیوس و نوه اش نخستین کوشش ها را در استاندارد کردن نشانه گذاری متن ها انجام دادند.
کاربرد علامت سؤال «؟» و کاما «، » و بسیاری از علائم دیگر در رسم الخط فارسی و عربی و اردو امری جدید است و سابقه تاریخی زیادی ندارد.
نشانه گذاری به شکل امروزی آن، در زبان فارسی، سابقه چندانی ندارد و در یکی دو قرن اخیر، به پیروی از نوشته های غربیان در زبان فارسی نیز رایج شده است. اصول نشانه گذاری در زبان فارسی، برگرفته از زبان های اروپایی، به خصوص فرانسوی و انگلیسی است. هیچ نوع نشانه گذاری شاخصی در کتابت زبان فارسی تا پیش از آشنایی ایرانیان با زبان و خط ملت های غربی وجود نداشته است.
نشانه گذاری (امنیت داده ها). فرایند جایگزین کردن قلم داده ای حساس با هم ارز نا - حساس ( نشانه ) که معنی بیرونی یا قابل بهره برداری ندارد، نشانه گذاری نامیده می شود. نشانه در واقع بازبرد یا ارجاعی ست که با استفاده از سامانه نشانه گذاری به داده حساس بازنگاشته می شود. نگاشت داده حساس به نشانه با روش هایی انجام می شود که بدون سامانه نشانه گذاری دست یافتن به داده اصلی ناشدنی است ( برای نمونه تولید نشانه ها با استفاده از اعداد تصادفی ).

نشانه گذاری (bookmark)
علامتی که در محل خاصی از یک سند درج می شود تا کاربر بتواند در نوبت های بعدی نیز به آن محل مراجعه کند. در مرورگری مانند Netscape Navigator، به آدرس یک صفحه وب یا سایر URLها اطلاق می شود که کاربر می تواند آن ها را در یک فایل ذخیره و بعداً به آن ها مراجعه نماید.

💡 چندین سیستم نشانه گذاری در دندانپزشکی برای شناسایی دندان‌ها استفاده می‌شود. در سیستم پالمر/زیگموندی، دندان‌های عقل راست و چپ فک بالا با ۸┘ و └۸ نشان داده می‌شوند، در حالی که ۸┐و ┌۸ نمایانگر دندان‌های عقل راست و چپ فک پایین هستند.

💡 شده‌اند وجود دارد برخی از اختلافات در مورد اینکه تمام صفحات در یک تصویر در دسترس ساخته شده‌است زبان نشانه گذاری ابرمتن، متن ساده، یا اینکه می‌توان همه فرمولاسیون‌ها را مجاز دانست (مثال: همان‌طور که در گوفر). نکته دیگر در این بحث این بود که منابع اینترنتی خارجی که به‌طور خاص برای اینترپدیا نوشته نشده‌اند می‌توانند با گنجاندن در شاخص بخشی از این موضوع شوند.[نیازمند منبع]

💡 در رمزنگاری جریانی هماهنگ، فرستنده و گیرنده باید دقیقاً در مرحله باشند تا رمزگشایی موفقیت آمیز باشد. اگر در هنگام انتقال رقم ها چیزی اضافه یا کم شود، هماهنگی از بین می رود. برای همگام سازی مجدد، آفست های مختلفی را میتوان برای رسیدن به رمزگشایی درست آزمایش نمود. روش دیگر این است که متن رمزنگاری شده را در نقاط معین در خروجی نشانه گذاری کنیم.

💡 تاییدها به ارسال‌کننده اطلاع می‌دهد که که یا بسته رسیده است یا توسط اطلاع رسانی واضح ازدحام نشانه گذاری شده‌است.

💡 از تگ‌ها برای تعیین حد شروع و پایان عناصر در نشانه گذاری استفاده می‌شود. در نوشتن تگها باید ساختار را رعایت کنیم.

💡 هشدار: کشورهایی که در آن‌ها به‌جای روز مادر، روز جهانی زن جشن گرفته می‌شود با علامت '†' نشانه گذاری شده‌اند.