نسفته

نسفته. [ ن َ س ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) ناسفته. سوراخ نشده. مقابل سفته:
کآن دُرّ نسفته را در آن سفت
با گوهر طاق خود کند جفت.نظامی.هر نسفته دری دری می سفت
هر ترانه ترانه ای می گفت.نظامی.هنوزم غنچه گل ناشکفته است
هنوزم دُرّ دریائی نسفته است.نظامی.|| بکر. دوشیزه. رجوع به ناسفته شود.

💡 هر نسفته دری دری می‌سفت هر ترانه ترانه‌ای می‌گفت

💡 هنوزم غنچهٔ گل ناشکفته است هنوزم در دریایی نسفته است

💡 یک گوهر نسفته درین نه صدف نماند صائب ز بس به بحر تفکر فرو شدم

💡 پیر آن دُر سفته بر کمر بست زان دُر نسفته رخت بربست

💡 دردا که دری نسفته می باید رفت راز دل خود نگفته می باید رفت

💡 ملک چون گل شدی هر دم شکفته از آن لعلِ نسفته لعل‌سفته