مینورسکی

مینورسکی. [ نُرْ ] ( اِخ ) ولادیمیر فدوروویچ. متولد سال 1877 م. و متوفی به سال 1966 م. دانشمند وخاورشناس عالیقدر روسی که در «کرچوا» شهر کوچکی در کنار ولگا متولد شد. در دانشگاه مسکو نخست حقوق و پس از آن در انستیتوی لازارف مسکو زبانهای شرقی آموخت وبه خدمت وزارت خارجه روسیه درآمد و در ایران و ترکستان و ترکیه مأموریت یافت. از 1904 تا 1908 در ایران بسر برد و در سال 1913 جزء هیئت بین المللی مأموررفع اختلافات مرزی ایران و ترکیه بود. در 1919 به فرانسه رفت و پس از چندی به تدریس فارسی و ترکی و تاریخ ملل اسلامی پرداخت. در سال 1932 به دانشگاه لندن رفت و معلم زبان و ادبیات فارسی و تاریخ ایران در مدرسه السنه شرقیه شد. آثار وی متعدد و متنوع است و بزبانهای روسی و فرانسه و انگلیسی انتشار یافته است. مقالات وی در دایرة المعارف اسلامی از دقیق ترین مقالات است. از آثار مهمش ترجمه و شرح حدود العالم است به انگلیسی در سال 1937 و طبع و ترجمه تذکرةالملوک در 1943. بر رویهم از وی بیش از 200 مقاله و کتاب به زبانهای مختلف درباره ایران و اسلام به چاپ رسیده است.

عالیقدر روسی که در [ کرچوا ] شهر کوچکی در کنار ولگا متولد شد. در دانشگاه مسکو نخست حقوق و پس از آن در انستیتوی لازارف مسکو زبانهای شرقی آموخت و بخدمت وزارت خارجه روسیه در آمد و در ایران ترکستان و ترکیه ماموریت یافت. از ۱۹٠۴ تا ۱۹٠۸ در ایران بسر برد و در سال ۱۹۱۳ جزئ هیئت بین المللی مامور رفع اختلافات مرزی ایران و ترکیه بود. در ۱۹۱۹ بفرانسه رفت و پس از چندی بتدریس فارسی و ترکی و تاریخ ملل اسلامی پرداخت. در ۱۹۳۲ بدانشگاه لندن رفت و معلم زبان و ادبیات فارسی و تاریخ ایران در مدرسه السنه شرقیه شد. آثار وی متعدد و متنوع است و بزبانهای روسی فرانسه انگلیسی انتشار یافته است. مقالات وی در دایره المعارف اسلامی از دقیق ترین مقالات است. از آثار مهمش ترجمه تذکره الملوک در ۱۹۴۳. بر روی هم از وی بیش از ۲٠٠ مقاله و کتاب به زبانهای مختلف درباره ایران و اسلام به چاپ رسیده است. دومین جزیره بزرگ مجمع الجزایر بالئار واقع در غرب دریای مدیترانه در مشرق

💡 ولادیمیر مینورسکی در دانشنامهٔ اسلام بیان می‌کند، این داستان که شاه اشکانی‌تبار ارمنستان به‌خاطر انتقام کشته‌شدن اردوان (آخرین پادشاه اشکانی) به‌دستِ اردشیر بابکان (بنیان‌گذار سلسلهٔ ساسانی) تبریز را اشغال کرده و این شهر را پایتخت ارمنستان قرار داده، تنها براساس نوشته‌های واردان (تاریخ‌نگار ارمنی در سدهٔ چهاردهم میلادی) در منابع قدیمی به چنین چیزی اشاره نشده و این روایت ریشه‌ای عامیانه دارد.

💡 دیلمی یک زبان منقرض شده از زبان‌های ایرانی از زبان‌های کاسپین دسته زبان‌های شمال غربی بوده‌است. ناتل خانلری، دیلمی را در بین زبان‌های ایرانی که در بین قرون ۹ تا ۱۳ میلادی رایج بوده است فهرست می‌کند. ولادیمیر مینورسکی این زبان را از بین رفته، و تاتی را از بقایای آن می‌داند. در متون اسلامی مختلفی نظیر گزارش‌های ابواسحاق صابی، مقدسی، اصطخری به این زبان اشاره شده است.