لغت نامه دهخدا
میربار. ( اِ مرکب ) رئیس تشریفات دربار. حاجب بار. آنکه مردم را برای آمدن به حضور پادشاه بار می دهد. ( ناظم الاطباء ). آن که مردم را بار دهد برای آمدن به حضور و این را در هندوستان داروغه دیوانخانه گویند. ( آنندراج ):
داری سپهر هفتم و جبریل معتکف
داری بهشت هشتم وادریس میربار.خاقانی.رحمت میربار جلال اوست و عزت پرده دار کمال او. ( راحةالصدور راوندی ).
گفته ای ای میربار قصه شهری بشاه
حال غریبان بگوی نوبت ایشان رسید.میرحسن دهلوی.
