میانگان

{mid-latitudes} [علوم جَوّ] مناطقی با تغییرات فصلی متوسط در دو نیمکره، میان عرض های جغرافیایی 35 و 55 درجۀ شمالی و جنوبی

میانگان ( انگلیسی: Middle latitudes ) یا عرض میانه مناطقی هستند با تغییرات فصلی متوسط در دو نیمکره، میان عرض های جغرافیایی "۲۲'۲۶°۲۳ و "۳۹'۳۳°۶۶ درجهٔ شمالی و جنوبی. آنها دربرگیرنده بخشهای نیمه گرمسیری و میانه ( معتدل ) زمین هستند که درمیان بخشهای گرمسیری و پَرگاره های قطبی جای دارند. نشانی جغرافیایی آنان چنین است: میان پرگارهٔ سرخرچنگ ( مدار رأس السرطان ) در پهنای جغرافیایی "۲۲'۲۶°۲۳ اپاختری ( شمالی ) و پرگارهٔ اپاخترگان در "۳۹'۳۳°۶۶ اپاختری و میان پرگارهٔ سربزغاله ( مدار رأس الجدی ) در "۲۲'۲۶°۲۳ نیمروزی ( جنوبی ) و پرگارهٔ نیمروزگان در پهنای جغرافیایی "۳۹'۳۳°۶۶ نیمروزی. جبهه های آب و هوایی و توفان های فرا گرمسیری بیشتر در این بخش یافت می شوند؛ همچنین توفانهای گاه به گاه گرمسیری که از خاستگاه خود در نزدیکی کمربند زمین ( استوا ) آمده اند.
بیابان های میانگانی میان عرض های جغرافیایی ۳۰ تا ۵۰ درجه شمالی و جنوبی جای دارند و بیشتر دور از دریا هستند و بخش بزرگی از رطوبت آنها از بادهای غالب فراهم می شود. بیابانهای «تنگر» و «سورنوران» از این نمونه هستند.

مناطقی با تغییرات فصلی متوسط در دو نیمکره، میان عرض‌های جغرافیایی ۳۵ و ۵۵ درجۀ شمالی و جنوبی.

💡 بر پایهٔ یکی از اندازه‌گیری‌ها و برابرانگاری اندازهٔ ۳۰ درجه‌ای دوازده صورت فلکی راه سالانه خورشید، در سال ۲۰۱۲ ستارهٔ شیردل (نَخو/قلب‌الاسد) در میانگان پاییزی (اعتدال) از صورت فلکی شیر (اسد) به صورت فلکی خوشه (دوشیزه/سنبله) رسید که مرز باستانی صورت آسمانی ماهی (حوت) و آبریز (دُل/دلو/آکواریوس) را به ۱۵۰ درجه غرب آن جابجا کرد. بدین‌سان بر پایهٔ چنین برابرانگاری در اندازه‌گیری دوازده صورت فلکی، دوران آبریز (آکواریوس/دلو) در سال ۲۰۱۲ آغاز شده‌است.