می پیمای

می پیمای. [ م َ / م ِ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب )می خوار. ( آنندراج ). می پیما. می پیماینده. باده پیما.که با کس یا کسان به باده گساری پردازد:
ز می خوردن ندارم انبساطی
در آن بزمی که می پیمای من نیست.ابونصر نصیرای بدخشانی.

می خوار می پیما می پیماینده

💡 ترا که نوش و خوشت باد باده می پیمای که جز نصیبه ی من نیست باد پیمایی

💡 جواب گفتم آری تو باد می پیمای من ار تو دشمنی ار دوست خاک پای توام

💡 نزیبد چون به جا و دور بگراید نشاط تو به جز خورشید می پیمای و جز ناهید و خنیاگر