مولای

مولای. [ م َ / مُو ] ( اِخ ) از امرای مغول غازان که وصاف الحضرة گاه او را «ملا» و گاه «ملای » و گاه نیز «مولای » می نویسد. ( تاریخ وصاف ص 374، 377، 378، 379، 380، 397، 410، 411، 414 ). از سرداران معروف غازان بوده است و نام او مخصوصاً در جنگ غازان با مصریان و شامیان در شهور سنه 697 هَ. ق. و سالهای بعد بسیار می آید. رجوع شود به یادداشتهای قزوینی ج 3 ص 335.

که وصاف الحضره گاه او را [ ملا ] و گاه [ ملای ] و گاه نیز [ مولای ] می نویسد ٠

مولای ( به فرانسوی: Moulay ) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Mayenne - Est واقع شده است.
مولای ۸٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

💡 کار من و تدبیر عشق سعی من و تقدیر عشق حلق من و زنجیر عشق من بنده و مولای عشق

💡 کس را چه دست بر ما گر عاشق توایم مولای کس نه‌ایم که آزاد زاده‌ایم

💡 بهر مولای تو گنج طرب و کان نشاط قسم اعدای تو گنج محن و رنج و حزن

💡 از توام صبر محال است که مولای منی بر منت حکم روان است که لالای توام

💡 آن چه دولت بد که شاگرد تو دید اندر ازل و آن چه حرمت بد که مولای تو دید اندر عجم