مهه

مهه. [ م َ هََه ْ ] ( ع مص ) نرم گردیدن. || ( اِمص، اِ ) سیر نرم. || نرمی. || فروهشتگی. || آهستگی. || زمان. || امید. ( منتهی الارب ).
مهه. [ م َ هََ / هَِ ] ( اِ ) ماهه. مثقب.افزاری درودگران را که بدان چوب و تخته سوراخ کنند و حکاکان جواهر بدان سفته کنند. رجوع به ماهه شود.

نرم گردیدن یا سیر نرم یا نرمی یا امید

💡 اشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرار چون نه مهه گشتست ندانی که بزاید

💡 رویت مهه عید عاشقانست هر دم مه عید دید نتوان

💡 یک مهه بیش راه رفت بپا بی‌سکون گه نشیب و گه بالا

💡 شاخ چو مریم از صفت عیسی شش مهه به بر کرده بسان مریمش نفخهٔ روح شوهری

💡 آبستن است نه مهه کی باشدش قرار او را خبر کجاست ز رنج و ملال تو