ملوکی

ملوکی. [ م ُ ] ( ص نسبی ) مأخوذاز تازی، منسوب به ملوک. پادشاهی. ( ناظم الاطباء ).

ماخوذ از تازی منسوب به ملوک. پادشاهی.

💡 تو شهنشاه ملوکی و شهان را ز افلاک کارهایی بجهد نادر و نادر‌ تمثال

💡 جهان مبادا خالی ز تو بآن معنی که آفتاب ملوکی و سایه یزدان

💡 تو افتخار ملک و ملوکی و بوده‌اند اسلاف تو به عز ملوک افتخار ملک

💡 جهان ز سایه و از آفتاب خالی نیست تو آفتاب ملوکی و سایهٔ یزدان

💡 به نیم بیت مرا بدره‌ها دهند ملوک تو کدخدای ملوکی تو را همین کار است

💡 آری چنانکه شاه ملوکی تو در زمین هست اختر تو شاه کواکب در آسمان