لغت نامه دهخدا
ملتق. [ م ُ ت َ ] ( اِ )مأخوذ از ترکی، خمپاره و نارنجک. ( ناظم الاطباء ).
ملتق. [ م ُ ت َ ] ( اِ )مأخوذ از ترکی، خمپاره و نارنجک. ( ناظم الاطباء ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به دوش همه ملتق پر زوزن نمودار از کوه همچون گوزن
💡 گروهی پیاده شدند از سمند به یک دست ملتق به دیگر کمند
💡 یکی بر سر کوچه ملتق به دست به خون ریختن مستعد همچو مست