مل بی
لغت نامه دهخدا
ملبی ٔ. [ م ُ ل َب ْ ب ِءْ ] ( ع ص ) ناقة ملبی ٔ؛ ماده شتری که در پستان آن فله پدید آمده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
ملبی ٔ. [ م ُب ِءْ ] ( ع ص ) ماده شتری که هنگام زادن آن نزدیک باشد. ج، ملابی ٔ. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ملابی شود.
جمله سازی با مل بی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بدان طوبی آباد دارم هوا که مل بی گل امروز نبود روا
