مفسران علمی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مفسران علمی به مفسران دارای روش تفسیر علمی اطلاق می شود.
روش تفسیر علمی، مورد اهتمام شماری از مفسران است. اسامی تعدادی از آنان به شرح ذیل است:۱. محمد بن عمر بن حسین رازی معروف به فخر رازی (م ۶۰۳ ق) صاحب تفسیر مفاتیح الغیب (تفسیر کبیر، تفسیر فخر رازی)؛۲. شیخ محمد سید طنطاوی جوهری (۱۹۲۸-۲۰۱۰ م) صاحب تفسیر الجواهر فی تفسیرالقرآن الکریم (تفسیر طنطاوی)؛۳. احمد بن مصطفی مراغی (م ۱۳۷۱ق) صاحب تفسیر مراغی؛۴. سید محمود طالقانی (م ۱۳۹۹ ق) صاحب تفسیر پرتوی از قرآن؛۵. عبدالکریم بی آزار شیرازی، صاحب تفسیر کاشف با همکاری دکتر سید محمدباقر حجتی؛۶. محمد عبدالمنعم جمال، صاحب تفسیر الفرید للقرآن المجید؛۷. محمد بن احمد اسکندرانی (م ۱۳۰۶ ق) صاحب تفسیر کشف الاسرار النورانیة القرآنیة (مشتمل بر تفسیر بخشی از قرآن)؛۸. سعید حوی (م ۱۴۱۱ ق) صاحب تفسیر الاساس فی التفسیر.
عناوین مرتبط
تفسیر علمی؛تفاسیر علمی.
جمله سازی با مفسران علمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در قرون وسطی، احکام الهیات پیتر لومبارد (۱۱۵۰) به یک اثر استاندارد الهیات تبدیل شده بود و بسیاری از علمای الهیات بلندپرواز، تفسیرهایی بر آن نوشتند. ویلیام اوکهام از جمله این مفسران علمی بود. با این حال، تفسیر ویلیام مورد استقبال همکارانش یا مقامات کلیسا قرار نگرفت. در سال ۱۳۲۴، تفسیر او توسط مجمع اسقفها بهعنوان غیرمتعارف محکوم شد، و او به آوینیون، فرانسه دستور داده شد تا در برابر دادگاه پاپ از خود دفاع کند.