مطرا گر

مطراگر. [ م ُ طَرْ را گ َ ] ( ص مرکب )کسی که پارچه ها پرداخت میکند. تازه سازنده و زینت دهنده و به جلوه درآورنده و آرایش دهنده:
سخن پیرایه کهنه ست و طبع من مطراگر
مرا بنمای استادی کز اینسان کهنه آراید.خاقانی.|| آن که کاغذ را مهره مینماید. ( ناظم الاطباء ).

کسی که پارچه ها پرداخت میکند

💡 سخن پیرایهٔ کهنه است و طبع من مطرا گر مرا بنمای استادی کز این سان کهنه آراید