مصلحت دان

مصلحت دان. [ م َ ل َ ح َ ] ( نف مرکب ) که صلاح کار بداند. که نیک و بد امور دریابد. کنایه از عاقل و هوشیار و فهمیده: وزیرصاحب تدبیر... که صایب رای و مصلحت دان بود پیش پادشاه رفت. ( سندبادنامه ص 226 ). و رجوع به مصلحت بین شود.

💡 گر برملا نمی خورمش عین مصلحت دان ترسم که راز سینه کند آشکار باده

💡 که عقل مصلحت دان چون گهر سفت به اول جنگ آخر آشتی گفت