مرسیا

مرسیا. [ ] ( معرب، اِ ) به یونانی به معنی ریحان است. ( از مخزن الادویه ).

ریحان به یونانی

اسم: مرسیا (دختر) (یونانی)
معنی: ریحان

مرسیا ( انگلیسی باستان: Miercna rīce ) یکی از پادشاهی های آنگلو - ساکسون بود. نام مرسیا در زبان انگلیسی باستان Mierce یا Myrce به معنی «مرز مردم» می باشد.
این پادشاهی در محور دره رودخانه ترنت و انشعابات آن، یعنی منطقه ای که در حال حاضر به عنوان میدلندز انگلستان شناخته می شود، وجود داشته. پایتخت این پادشاهی در شهر تموورث بود.
برترین حاکم مرسیا اوفا نام داشت. وی تعیین مرز بین مرسیا و پادشاهی ولز را انجام داد و عصر طلایی مرسیا را شکل داد. نیکلاس بروکس معتقدست که «تا پیش از قرن نهم مرسیا مقاومترین حکومت آنگلوساکسون بوده»؛ و برخی از مورخان مانند سر فرانک استنتون باور دارند که در دوران اوفا انگلستان به وحدت رسید و تمام مناطق تحت امر مرسیا بود.
مرسیا در ابتدا یک حکومت مشرک و پگانیست بود، اما پادشاه پیدا در حدود سال ۶۵۶ میلادی مسیحیت را به صورت پایدار تبدیل به دین رسمی کشور کرد. در اواخر قرن هفتم اسقف نشین مرسیا تأسیس شد و در سال ۶۵۶ بود که اولین اسقف اعزامی در مرسیا مستقر گشت و قلمرو دینی مرسیا چندین بار دست خوش تغییراتی گشت.

💡 پس از تهاجم وایکینگ‌ها به انگلستان، صرفاً پادشاهی وسکس که بر تمامی جنوب انگلستان سلطه داشت، موفق شد کاملاً مستقل باقی بماند. این امر تنها از طریق نبردهای سنگین به رهبری آلفرد بزرگ حاصل گشت. آلفرد حوالی سال ۸۸۰ میلادی باقیمانده مرسیا را به تصرف خود درآورد.

💡 بورتریک از نسل سردیک، بنبانگذار وسکس بود اما اطلاعی دربارهٔ والدین او وجود ندارد. در زمان او نخستین حملات دانمارکی‌ها به انگلستان آغاز شد و آنها وارد دورست شدند. از سوی دیگر حکومت او از سوی رقیبش اگبرت به چالش کشیده شده بود. تلاش بورتریک در کشتن اگبرت ناکام ماند اما توانست او را با کمک پدر زنش اوفا، شاه مرسیا به تبعید بفرستد.

💡 پس از مرگ اتلرد در ۹۱۱، اتلفلد قدرت را به دست گرفت و تا زمان مرگ خود در سال ۹۱۸ به عنوان بانوی مرسیا حکومت کرد. تنها فرزند این زوج، دختری به نام الفوین، برای مدت کوتاهی پس از اتلفلد حکومت کرد تا اینکه توسط دایی اش، شاه ادوارد، خلع شد و ادوارد خود به تخت مرسیا نشست و همزمان پادشاه وسکس و مرسیا شد.