لغت نامه دهخدا
( مخرمة ) مخرمة. [ م ُ خ َرْ رَ م َ ] ( ع ص ) گوسپند بریده گوش. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
مخرمة. [ م َ رَ م َ ] ( اِخ ) ابن نوفل بن اهیب بن عبد مناف الزهری القرشی، مکنی به ابوصفوان یکی از اصحاب پیغمبر و عالم به انساب عرب بود. وی عمری طولانی داشت و در حدود 115 سال زندگی کرد و در زمان عثمان نابینا شد و در سال 54 هَ. ق. در مدینه درگذشت. ( از اعلام زرکلی ج 8 ص 72 ).
