محمد افشین

محمد افشین. [ م ُ ح َم ْ م َ دِ اَ ] ( اِخ ) ابن دیوداد، مکنی به ابوالمسافر یا ابوعبیداﷲ و متوفی در 288 هَ. ق. دومین از بنی الساج در آذربایجان و ارمنستان ( 271 - 288 هَ. ق. ). ( معجم الالقاب و الاسرات زامباور ص 274 ).

اسم: محمد افشین (پسر) (فارسی، عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: m.-afšin) (فارسی: محمّدافشین) (انگلیسی: mohammad-afshin)
معنی: ترکیب دو اسم محمد و افشین ( ستوده و لقب پادشاهان اسروشنه )، از نام های مرکب، ا محمّد و افشین

💡 در ۲۷۶ او به معتمد خلیفهٔ عباسی پیوست و از سوی او فرماندهی سپاهی را که برای چیرگی بر جبال گسیل می‌شد دریافت و با گشودن آن ناحیه به فرمانرواییش گماشته‌شد. او تا ۲۸۰ هجری سراسر آذرابادگان، اران و ارمنستان را زیر فرمان خود داشت و با تأیید خلیف معتضد به فرمانروایی آن سرزمین‌ها گماشته شده‌بود. این محمد افشین مراغه را به پایتختی خویش برگزید، ولی درعمل بیشتر در بردعه ساکن بود.