لغت نامه دهخدا
گل کشی. [ گ ِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل گل بردن. کار گل کردن. حمل گل کردن.
گل کشی. [ گ ِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل گل بردن. کار گل کردن. حمل گل کردن.
💡 میباش چو خار حربه بر دوش تا خرمن گل کشی در آغوش
💡 معمولاً پس از دیوار چینی در کلاف بندی تله بست و تخت شدن دیوارها با رعایت دست انداز انتهایی جهت پوشش کشهای بالایی مراحل پرواز ریزی یا ثقت گذاری و اجرای غوره گلریزی تا انجام کاه گل کشی دنبال میگردد.