لغت نامه دهخدا
گل چکان. [ گ ُ چ ِ ] ( نف مرکب )( از: گل + چکان، چکاننده ). ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). || ( اِ مرکب ) نام درختی است که آنرا در هندوستان مهوه میگویند. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ).
گل چکان. [ گ ُ چ َ ] ( اِ مرکب ) نوعی از مصنوعات آتشبازان. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ). نوعی از آتشبازی است. ( آنندراج ).