گل نفسی
لغت نامه دهخدا
گل نفسی. [ گ ُ ن َ ف َ ] ( حامص مرکب ) کنایه از خوشبویی. خوشبوئی دم. || کنایه از خوش کلامی. ( برهان ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
۱ - خوشبویی معطری. ۲ - خوش سخنی خوش کلامی.
جمله سازی با گل نفسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گوش کن نغمهٔ بلبل ز من ای گل نفسی تا ببینی که چه گلبانگ دعا می‌آید
