گل شوره
لغت نامه دهخدا
گل شوره. [ گ ِ ل ِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زمین شوره زار.زمینی که زراعت ندهد. نمکزار. شوره زار:
در گل شوره دانه افشانی
برنیارد مگر پشیمانی.نظامی ( هفت پیکر ص 32 ).
فرهنگ فارسی
زمین شوره زار زمینی که زراعت ندهد نمکزار. شوره زار
جمله سازی با گل شوره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در گل شوره دانه افشانی بر نیارد مگر پشیمانی
