گل بسر

گل بسر. [ گ ُ ب ِ س َ ] ( ص مرکب ) آنکه یا آنچه گل بر سر دارد. || وصفی است خیار را از آن رو که خیار پس از روییدن تا مدتی گل آن بر سرش باقی بماند: گل بسر دارم خیار، سنبل تر دارم خیار.

۱ - آنکه یا آنچه گلی بر سر دارد. ۲ - وصفی است برای خیار ( از آن رو که خیار پس از روییدن تا مدتی گل آن بر سرش باقی ماند ): گل بسر دارم خیار....

گل بسر یک روستا در ایران است که در دهستان کاکاوند شرقی واقع شده است. گل بسر ۹۵ نفر جمعیت دارد.

💡 صبا بیاد گلستان خاطرش هر روز بسا که گل بسر گلستان فرو ریزد

💡 تو گل بسر زدی و شمع گل زسر برداشت زبیم آنکه مبادا ز شرم آب شود

💡 هر سو طاووس مست بر نخل بلند همچون سبد گل بسر سرو قدی است

💡 رشک گل و سروی به رخ و قد چه خرامی چون گل بسر سرو کله سرخ و قبا سبز

💡 چو سرخ گل بسر اندر کشید سبز ردا نمود باغ بدان شمعهای خویش اعجاب

💡 که گل بسر بر نهاد دوباره تاج شهی فغان و آشوب را کنید از سریله