کژ طبعی

کژطبعی. [ ک َ طَ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی کژطبع.

حالت و چگونگی کژ طبع

💡 گر شهادت بنویسیم به کژ طبعی خویش ذال خود بر کژی هیات خود باشد دال

💡 درین دوران بجز وصف سهی سروش ز کس مشنو که با کژ طبعی گردون بگیتی راستان بینی

💡 تو ناستوده و سست و پلید و کژ طبعی ز فرط جهل شناور شده بلجه عار

💡 وگر در چار طبعی هیچ شک نیست که کژ طبعی و هرگز چار یک نیست

💡 از کژ طبعی که مردم دیدۀ تست از چشم خوشت کناره یی می گیرد