کشت کردن
مترادفها
زراعت، کشاورزی
لغت نامه دهخدا
کشت کردن. [ ک ِ ک َدَ ] ( مص مرکب ) زراعت کردن. فلاحت کردن. زرع. حرث. احتراث. ازدراع. حراثة. ( ترجمان القرآن ) ( حبیش تفلیسی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ):
هین مگو کاینک فلانی کشت کرد
در فلان سال و ملخ کشتش بخورد.مولوی.خوبکاران او چو کشت کنند
گاو در خرمن بهشت کنند.اوحدی.چو دستت می دهد امروز کشتی
بکن کز وی بفردا در بهشتی.پوریای ولی.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) کاشتن زراعت کردن: ( رنج بردی کشت کردی آب دادی بر درو گرت دونی از حد خامی در آید گو در آی ) ( سنائی )
جمله سازی با کشت کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این شهر به کشت کردن و درست کردن جارو مشهور است.
💡 کشاورزان در دهههای گذشته با استفاده از روشهای نوین آبیاری، توانستهاند زمینهای خشک را برای کشت کردن انواع محصولات استراتژیک و گیاهان خوراکی آماده کنند.
💡 هدف اصلی از این برنامه توسعه کشاورزی، فراهم کردن امکان کشت کردن محصولات ارگانیک در سطوح گسترده برای تامین نیازهای غذایی جمعیت رو به رشد است.
💡 برای جلوگیری از بیابانزایی، دولتها باید برنامههای ویژهای را جهت کشت کردن درختان و پوشش گیاهی در مناطق آسیبدیده از خشکسالی اجرایی کنند.