چوب فلک
لغت نامه دهخدا
چوب فلک. [ ب ِ ف َ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قطعه چوبی است استوانه ای که هر دو سرش را سوراخ کنند یا دو سوراخ در دو سوی آن ایجاد کنند و ریسمانی از آن دو سوراخ بگذرانند و معلمان آن طناب را که دو سرش در دو سوراخ چوب بند شده است گرد هر دو پای طفل بازی گوش افکنند و تاب دهند تامحکم شود آنگاه بر کف پای او چوب زنند:
در این تازه مکتب برای کتک
ز باران و باد است چوب فلک.طغرا ( از آنندراج ).رجوع به فلک شود.
فرهنگ فارسی
قطعه چوبیست که هر دو سرش را سوراخ کنند و ریسمانی از آن دو سوراخ بگذرانند و معلمان آن طناب را که دو سرش در دو سوراخ چوب بند شده است گرد هر دو پای طفل بازی گوش افکنند و تاب دهند تا محکم شود آنگاه بر کف پای او چوب زنند.
جمله سازی با چوب فلک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کشیده خندقش از غرب تا شرق در آب خندقش چوب فلک غرق
💡 او به دلیل اشتباهات مکرر و بیملاحظگی در کار، به شدت تحت چوب فلک و فشار مدیر خود قرار گرفت که بسیار تلخ بود.
💡 در داستانهای قدیمی، همیشه شخصیتهای بیگناه در برابر ظلم و چوب فلک سرنوشت دشواری داشتند که باعث تأسف خوانندگان میشد.
💡 گاهی اوقات تلخیهای زندگی و چوب فلک روزگار، انسان را با تجربههای بسیار سختی مواجه میکند که باعث رشد و بلوغ او میشود.