لغت نامه دهخدا
ولوف. [ وَ ] ( ع ص ) وَلیف. برق پی درپی درخشنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
ولوف. [ وَ ] ( ع ص ) وَلیف. برق پی درپی درخشنده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
رجوع شود به:سنگال
💡 ولوفال الفبای مشتق گرفته از خط عربی میباشد و یکی از الفباهای مورد استفاده برای نوشتن زبان ولوف، زبان بومی بخش عمدهای از مردمان سنگال و زبان معیار اکثریت سنگالیها در کنار زبان فرانسه می باشد. این الفبا، از قرن ۱۷ به این سو، اولین الفبای زبان ولوف به شمار میآمد، که به گسترش بازرگانی با ممالک عرب و مسلمان شمال آفریقا، و گسرتش دین اسلام، برای نوشتار زبان ولوف بهکار گرفته شد.
💡 آنها به زبان پولار صحبت میکنند و از قوم فولا، ولوف و سرر متمایز اما با آنها مرتبط هستند. توکولورها بهطور سنتی یکجانشین هستند و عمدتاً در دره رود سنگال نشیمن دارند و فعالیت اصلیشان کشاورزی، ماهیگیری و پرورش گاو است. جامعه توکولور، پدرسالار، چندهمسری و با قشربندی اجتماعی بالا بوده که شامل نظام بردهداری و کاست میشود. تخمین زده میشود که ۱ میلیون نفر توکولور در غرب آفریقا وجود دارد.
💡 در الفبای ولوف، واکهها نه با حرف بلکه با حرکتگذاری نشان داده میشوند، مشابه فارسی و عربی، با این تفاوت که در ولوف نوشتن تمامی حرکات، منجمله تشدید و علامت سکون، اجباری میباشد.